Even kort
Gister was het 'officieel', record shop dag. Daar heb ik natuurlijk galant gebruik van gemaakt en enkele plaatjes op de kop weten te tikken. Zo vond ik in Concerto, het self-titled album van de lo-fi garage rock band Cosmonauts. Ik houd gewoon van roze olifanten! Cosmonauts is een band uit California, Amerika. Hun muziek lijkt heel veel op dat van Thee Oh Sees en Ty Segall. Mocht je hun al tof vinden, check dan zeker de Comonauts. Origineel gerealesed op een cassette bandje, nu ook op LP.
Rawk
Met goed onverstaanbare lyrics en midtempo, ruige, garage rock bijt het nummer 'Neon Kids' het spits af. 'Neon Kids' was tevens het nummer waarmee ik bekend werd met het werk van Cosmonauts. Dit enkele nummer was te luisteren via Bandcamp. Als fan van menige lo-fi, garage rock/punk bands gaat dit er natuurlijk in als zoete koek. Bovendien met de afwisselende structuur/tempo van de nummers, heb je bij mij automatisch een goed album. Hier en daar zit in een intro een balkan invloed, daar zit weer een surf rock invloed, daar hoor ik weer een beetje shoegaze en zelfs een beetje James Bond; de aanknopingspunten zijn oneindig. Ook de simplistische, aanstekelijke refreinen bij sommige nummers doen het erg goed. Nummers als 'Dorothy' en 'T.V. California' zijn echt ontzettend goed en worden langzamerhand persoonlijke favorieten.
Algemeen bekend minpuntje
Wat minder is aan deze LP zijn de onverstaanbaarheid van de nummers. De lyrics zijn ontzettend lastig te verstaan. Het zal wel een paar luisterbeurten duren voor ik eindelijk kan verstaan wat ze precies zingen; een boekje met de songteksten erin zou een heiligdom zijn. Toch is het probleem met lo-fi bij mij al lang bekend. Bands als Thee Oh Sees, Ty Segall, Nerve City etc. hebben ditzelfde probleem ook. Wat dit wel in een positievere zin met zich meebrengt is dat je het album vaker blijft luisteren.
Een roze conclusie
Al met al is Cosmonauts' self-titled album goed geslaagd. De rare combinaties in muziek en de nietszeggende roze olifant op de voorkant maken het echt een geweldige LP. Het lo-fi minpuntje kun je ook vertalen in een positiviteit; het verlengt het luisterplezier. Met deze plaat gaat dat zeker lukken en ik verwacht meer van deze, nog onbekende, garage rockers!
Cijfer (8.2/10)
