Introductie
Na een voldoende show van Palmbomen op Dijkpop een paar weken terug werd ik toch nieuwsgierig naar de muziek van Palmbomen. Na vijf minuten ouderwets googlen stuitte ik op de Moon Children EP Ik moet zeggen dat dit wel even een verrassing is ten opzichte van zijn live performance. Palmbomen is een 25 jarige chilllwave, synth pop artiest die nu woont in het altijd mooie Amsterdam. Zijn muziek bestaat uit 80's/synth pop klinkende nummers met vocals die overladen zijn met effecten. Eén man klinkt ineens als een heel kinderkoor.
De eerste ronde!
De Moon Children EP is zes nummers lang en klinkt op eerste gezicht niet slecht. De EP wordt alleen pas echt leuk, als je hem vaker luistert. De aanstekelijkheid van sommige nummers ligt ontzettend hoog (een eventuele verslaving ligt op de loer). Nummers als 'Moon Children', 'Myself' en 'Galore' blijven zeker in je geheugen zitten en doen het thuis net zo goed als op de dansvloer.
De oude 80's synth pop feel, zit er goed ingebakken. Met de hele toegankelijke pop nummers gemixed met het experimenteel disco sausje, weet Palmbomen een solide EP te maken. Van begin tot eind blijft deze EP gewoon goed. Er zijn een paar 'iets-mindere-nummers' maar die doen in het niets voor de rest van de nummers. Wat ook leuk is om even op te merken, is dat je in het begin van 'Moon Children' het geluid van een adelaar hoort. En laat die adelaar nou net de voorkant zijn van deze EP.
Kort maar krachtig
Al met al is Palmbomen's Moon Children een goede EP en zal hij wel een tijdje overleven in mijn playlist. De dansbare, retro, experimentele, disco plaatjes gaan er bij mij goed in en ik verheug me om hem weer live te mogen zien op Lowlands dit jaar.
Cijfer (7,5/10)
