Angus & Julia Stone
Angus & Julia Stone hebben we nog niet eerder voorbij zien komen op Kofferbaque. En dat kan eigenlijk écht niet. Dus toen ik vorige week hun plaat 'Down The Way' bij Concerto zag liggen kon ik niet anders dan hem meenemen en er een stukje over schrijven. Bij deze dus.
De uit Australië afkomstige Angus en Julia Stone zijn broer en zus. De muziek werd ze door hun vader, die cover artiest was, met de paplepel ingegoten. Nadat uit de samenwerking tussen Angus en Julia in thuisland Australië al twee EP's waren uitgekomen, trok het tweetal naar Londen waar ze ontdekt werden door Fran Healy, frontman van de band Travis. In samenwerking met Healy kwam in 2007 hun eerste echte album 'A Book Like This uit. In 2010 kwam vervolgens hun tweede album uit: 'Down The Way'
Down The Way
'Down The Way' bestaat uit dertien nummers. Dertien heerlijke nummers. Het hele album is iets grootser ingespeeld dat het eerste album van Angus & Julia Stone. Minder kleine akoestische liedjes, meer volle liedjes. Maar nog steeds ligt er over het hele album een laag van ultieme rust. Dit komt mede door de vreemde mengeling van emoties in de nummers; van de ene kant lijkt elk nummer ingespeeld op een zonnig grasveld in de zomer, aan de andere kant zit er ook het randje treurigheid van een koude winterdag vol sneeuw aan. Dit lijkt vreemd, en dat is het ook, maar het pakt geweldig uit.
Vooral de eerste helft van het album zit vol emotie. Nummers als 'Black Crow' en 'For You' lijken over te stromen van het gevoel. Dit in combinatie met de perfect op elkaar aansluitende stemmen van Angus en Julia, de simpele maar prachtige gitaar riedeltjes en het volle geluid van de piano zorgen voor een prachtig geheel.
Ondanks dat elk nummer meer dan de moeite waard is om aandacht beluisteren, zijn er toch nog een paar nummers die er boven uit springen. Eerder noemde ik al 'Black Crow' en 'For You'. Maar ook 'Big Jet Plane', die in thuisland Australië tot single van het jaar uitgeroepen is, en 'And the Boys' waarin de prachtige stem van Julia Stone het beste tot zijn recht komt zijn prachtig. Echter is er één nummer welke er voor mij met kop en schouders boven uit steekt: 'Yellow Brick Road'. Dit bijna acht minuten lang durende nummer is van begin tot eind schitterend. Het door Angus gezongen nummer heeft alles wat een nummer moet hebben en verveelt geen seconde. Ook niet naar tien keer luisteren. En zo hoort het.
Prachtig
Al met al dus een prachtig album. Naar mijn mening zelfs een van de beste van de afgelopen jaren. Ben je op zoek naar je ultieme rust momentje? Dan is dit het perfecte album. Maar eigenlijk kan deze plaat altijd. Zijn er dan helemaal geen negatieve punten? Nee eigenlijk niet, het album is te mooi om er iets lelijks over te zeggen. Kortom: Een dikke vette voldoende voor dit album!
Cijfer (8,7/10)
