INTRO:
De shoegaze noise rockers van A Place To Bury Strangers hebben een nieuwe EP uitgebracht: Onwards To The Wall. De vijf nummerige EP is een vervolg op hun self-titled album en Exploding Head. A Place To Bury Strangers is een band uit New York bestaande uit drie man: gitarist en vocalist Oliver Ackermann, bassist Dion Lunadon en drummer Jay Space. De muziek is een mengelmoes van noise, psychedelische rock en de karakteristieke shoegaze 'wall-of-sound'. A Place To Bury strangers wordt vaak beschreven als 'New York's City loudest band' en hebben het podium al mogen delen met onder andere Nine Inch Nails, Black Rebel Motorcycle Club, The Brian Jonestown Massacre en The Jesus and Mary Chain.
'De muur':
De EP opent heftig, zoals we gewend zijn van A Place To Bury Strangers. 'I Lost You' laat de drummer zweten en de gitaar jankt prominent door het intro heen. De noise pedalen (die gitarist Oliver Ackermann zelf produceert) doen zeker niet te kort en 'the loudest band from New York City' is geen understatement. De vocals blijven altijd een beetje mompelig en zuchtend en het is weer ouderwets A Place To Bury Strangers. Na het hele krakende noisy outro komen twee ietwat rustigere nummers. Het tempo ligt wat lager en de toon is dermate serieuzer. Ook verhuist de heftige wall of sound een beetje naar de achtergrond en klinkt het wat aangrijpender en angstaanjagender. Er worden wat nieuwe geluiden geïntroduceerd door de heren en er wordt geëxperimenteerd binnen de comfort zone.
Vernieuwing op maat:
Dit is ook een beetje het probleem wat ik heb met deze EP. Vanuit een muzikaal perspectief zou ik niet weten waarom ik hem zou moeten halen. Er staan een paar leuke nummers tussen maar het blijft allemaal leuk op het A Place To Bury Strangers-eilandje. De voorgaande albums hebben nl. allemaal hetzelfde te bieden: de noise effecten, een afwisseling tussen rustigere en minder rustigere nummers, heftige drums etc. Ik mis de vernieuwing; de afscheiding van de rest van de albums. Ik word wel geïntroduceerd met gastvocalen (bij het titelnummer), enkele nieuwe geluiden en effecten maar nergens wordt de style van A Place To Bury Strangers anders, verbreed of vernieuwend.
Onwards to..
Al met al is dit een leuke EP voor de doorsnee fan van A Place To Bury Strangers. Voor mensen die nog niet bekend zijn met A Place To Bury Strangers is dit ook geen verkeerde introductie. Er staan een paar toffe nummers tussen en A Place To Bury Strangers bewijzen weer wat ze kunnen. Voor mensen die wel al bekend zijn met A Place To Bury Strangers is 'Onwards To The Wall' geen aanrader. Het is als een goochelaar die zijn zoveelste konijn uit de hoed haalt; je hebt het al gezien en je wilt nu toch echt iets anders. Een matig applausje voor deze EP.
Cijfer (6.0/10)
