Introductie
Schreeuwerige rock met een post-rock tintje, dat is Snowman. De vierhoofdige band komt oorspronkelijk uit Australië maar zoekt nu zijn heil in Engeland. De band bestaat sinds 2002 maar weet toch uit het zonlicht van ‘bekendheid’ te staan. Met toch een hele goede recensie op het beruchte Pitchfork van ditzelfde album is de doorbraak er nog niet. The Horse, The Rat and The Swan is het 2de album van Snowman naast hun self-titled album uit 2006. Ook hebben ze reeds een nieuwe plaat uitgebracht, 'Absence'.
Recensie:
The Horse, The Rat and The Swan opent hard en ruig. De heren winden er geen doekjes om en de schreeuwerige vocals van Joseph McKee komen gelijk naar voren. Je hoort gelijk dat dit geen CD is waar je je moeder bepaald blij mee zal krijgen en voor een gezellig feest is het een behoorlijke party crasher. “We are machines, We are machines, We are machines”
'We Are The Plague'
De zang gaat van schreeuwerig naar zweverig en het is luid, luid, luid. De duistere melodiën en de grote hoeveelheid aan effecten zorgen ervoor dat de doordachte lyrics nog beter uit de doeken komen. Natuurlijk moeten er op zo’n plaat even een paar rust momentjes worden ingelast en dat doet Snowman goed. Met nummers als ‘Daniel Was A Timebomb’, ‘The Horse (Part 1&2)’ en ‘The Gods Of The Upper House’ zijn de macabere rustmomentjes tussendoor zeker noodzakelijk en maken de hardere nummers net even iets harder. Over dit album is zeker nagedacht en de volgorde van de nummers klopt gewoon. Los van elkaar klinken de nummers ook niet verkeerd en op zichzelf staan ze ook hun mannetje. Met het magisch rustige 'Diamond Wounds' en het allerlaatste 'Do The Sleepwalk' is het album af.
Al met al is ‘The Hose The Rat and The Swan’ een ontzettend goed album maar zoals met de meeste platen moet je er van houden. Voor de pop-liefhebbers en de rustigere mensen onder ons is dit geen echte aanrader. Maar voor wie wel tegen een beetje ruigheid bestand is...
Cijfer (7.5/10)
