Cupp Cave is de alias van Belgische producer François Boulanger. Naast Cupp Cave is François onder meer actief onder de alias Ssaliva (die dit jaar het album RZA uitgebracht heeft) en Kingfisherg. Cupp Cave’s muziek is een mengelmoes van experimentele hip-hop beats, abstracte electronica en downtempo muziek. “Retina Waves” is zijn tweede album en een opvolger op het debuutalbum “Garabage Pail Beats” uit 2008.
Golven
“Retina Waves” is een album dat niet direct toegankelijk zal zijn voor een gigantisch grote doelgroep. Het zijn hele experimentele, onheldere hip-hop beats ondergedompeld in lagen ruis, structuren en effecten. Zoals ik van François zijn andere project (Ssaliva) gewend ben, is de productiekwaliteit wederom ook bij Cupp Cave nogal laag. De opnames klinken nogal afwezig en het lijkt alsof het geluid bij de buren vandaan komt. Het album is gebaseerd op herhaling; er is 1 constante set aan samples die herhaaldelijk in en uit een nummer gehaald worden door effecten. Je zou kunnen zeggen dat het op dezelfde principes is gebaseerd als house muziek en dan zou ik je gelijk geven.
In detail
Cupp Cave heeft daarentegen zijn muziek wel interessanter aangekleed dan de gemiddelde house plaat. De negen nummers op het album zijn meestal van korte duur met een enkele uitschieter van 5 minuten. Cupp Cave houdt met zijn korte nummers de luisteraar geboeid. Het begint al met de 4 en een half minuut durende opener van het album. Het nummer “Airlining” bestaat uit een hele 80’s - bijna disco-achtige bas-loep met een shoegaze-klinkende synth erdoorheen. Het is allemaal heel onscherp en onstabiel in elkaar gemixt. Hierdoor klinken de elektronische experimenten heel menselijk en natuurlijk. Andere nummers die interessant luistermateriaal opbieden zijn “Glimlach” en het nummer “Tigepath”. Ik vind “Tigepath” een uitstekend voorbeeld van een vooruitstrevend, downtempo house nummer. De minimalistische feel en de ouderwetse synths en bassen geven het een compleet eigen stijl en dat weet ik wel te waarderen.
"White Out" de afsluiter van Retina Waves
Over and over and over and ..
Toch beginnen de elektronische experimenten te vervelen en wekt het heel weinig emotie op. Het is als een presentatie van een heel ingewikkeld wetenschappelijk project. Aan het einde zal je toch applaudisseren omdat er veel tijd en energie in heeft gezeten. Toch kan ik mij er niet echt mee binden en grijpt het niet echt aan. Een ander punt waar ik me bij dit album aan erger is de lage productiekwaliteit. Bij genres als garage rock en punk vind ik dit niet een hele storende factor. Alleen slaat het bij deze muziek een gat in de luisterervaring. Het geluid op dit album is zoals al gezegd heel afwezig en daarbij - door de lage productiekwaliteit - ook nog eens vervelend op sommige momenten. Het volume schiet soms omhoog en omlaag en de mix van geluiden knarst, schuurt en het klinkt grofweg lelijk. Als je dit combineert met de herhaling wordt het een soort constante irritatiefactor voor mij.
... One Cupp Cave
Cupp Cave biedt met “Retina Waves” iets anders voor de muziekwereld. De afwezige, elektronische experimenten zijn goed uitgedacht en biedt voor mensen die zich kunnen vinden in technologische hoogstandjes, een frisse kijk en iets origineels. Ik blijf - voor het half uur dat het album duurt - enigszins geboeid luisteren. Toch heeft het album weinig leven in zich en kan ik mij hier maar moeilijk aan hechten. De overkill aan effecten in combinatie met de lage productiekwaliteit is niet iets waar ik naar opzoek ben en is niet iets waar ik me in kan laten meesleuren. Retina Waves van Cupp Cave is interessant aangekleed maar daaronder is het nogal levenloos en saai.
Cijfer (4.5/10)
Cijfer (4.5/10)
