Heavy Deavy Heavy Deavy
The Warlocks is een band uit Amerika die gevormd is in 1999. De muziek wordt beschreven als neo-psychedelia maar dat is geen alomvattend antwoord. De band heeft een Brian Jonestown Massacre-a-like reputatie. Bij deze band zijn er vanaf 1999 ruim 19 bandleden doorheen gegaan. Toch zijn er – in tegenstelling tot The Brian Jonestown Massacre- zeven vaste bandleden in plaats van 1. De vergelijking met The Brian Jonestown Massacre is niet geheel willekeurig - deze band heeft nl. meer connecties met deze band dan je denkt. Bobby Hecksher van The Warlocks heeft in The Brian Jonestown Massacre gezeten. Ook het geluid van The Warlocks lijkt behoorlijk op dat van The Brian Jonestown Massacre. Toch overheerst bij The Warlocks de shoegaze-achtige sound en het minimalisme. The Warlocks kun je dan ook meer vergelijken met bands als Spacemen 3 en My Bloody Valentine.
Het album
Naar-beneden-kijkend op de stoep, slentert een man over straat. Hij bewondert de stoeptegels meer dan zijn medemens en er is niks te doen. De wereld wordt grijs, saai en zijn krant die volgedrukt staat met dood en verderf is zijn enige leesvoer. Liefde is voor hem niet meer weggelegd en alle sprookjes zijn verteld.
Zo klinkt het bij The Warlocks. Heavy Deavy Skull Lover sleurt je mee in de duistere wereld van shoegaze en vanaf minuut 1 wordt er al een heel donker karakter aangenomen. Het nummer “Valley Of Death” is een behoorlijk verward en koelbloedig nummer over de van innerlijk-verrotte mensen en hoe deze door de media gevormd zijn. De tekst wordt hier en daar uit het ritme gezongen en de vocalen gaan van nonchalant tot lichtelijk gezeur. Het zijn al deze kleine elementen die de ervaring van het nummer goed doen overbrengen. Ook de rauwe, schurende gitaren zorgen voor een behoorlijke geluidsoverdosis. ‘Moving Mountains’ breidt voort op “Valley Of Death” en jankt tot in de verre verste door. De psyschedelische, minimalistische jamsessie doet de tijd weg dweilen en weet een ervaren luisteraar toch geboeid te houden. Door het constant toevoegen en veranderen van de geluiden, de distortions en de noise effecten blijft het interessant voor de volledige tien minuten.
Whaaauuuoooeee
Het daaropvolgende ‘So Paranoid’ heeft een ironische tekst/muziek constructie. Het is het enige nummer dat lichtelijk positief en oplevend klinkt. Dit terwijl de tekst compleet het tegenovergestelde pretendeert. ‘So Paranoid’ klinkt door het heldere geluid nogal uit de context van Heavy Deavy Skull Lover. The Warlocks sjoemelen wat aan met de distortion en hierdoor klinken sommige nummers nogal misplaatst. “Slip Beneath” en “Zombies Like Lovers” zijn daarentegen weer twee overweldigende shoegaze/psychedlische rock nummers. Ik geniet van het gerommel met de gitaren en de overduidelijk aanwezige ‘wall of sound’ bij deze nummers. Ook zijn de vocalen dromerig en ondergeschikt aan de ‘wall of sound’. Dit maakt het lastig luisteren naar wat er eigenlijk gezongen wordt.
De flaters
Daaropvolgend is “Dreamless Days” . Een schone, heldere shoegaze jam met een noise-achtig outro. Het sluit aan op het nummer “So Paranoid”, alleen twee nummers te laat. Het is een behoorlijk sluimerige jamsessie die muzikaal gezien weer licht uit de context van het album valt. Ook het nummer “Interlude In Reverse” is een op zichzelf staand experiment en had van mij niet eens op dit album mogen staan. De afsluiter “Death, I Hear You Walking” klinkt als een combinatie van Vangelis en My Bloody Valentine. Het einde is weer compleet een tak apart met geen enkel aanknopingspunt met de rest van het album. De onderlinge diversiteit is enorm en de samenhang matig.
Inconsistentie met een hoofdletter I
Heavy Deavy Skull Lover is eigenlijk een matig geslaagd shoegaze album. Het album haalt je van tijd tot tijd volledig uit je concentratie. Dit komt door de matig-aanwezige samenhang tussen de nummers en het onderlinge kwaliteitsverschil. Ook de opeenvolging van nummers is twijfelachtig gekozen en het klinkt alsof hierover niet is nagedacht (of juist te veel). Het gaat van rustige, deprimerende shoegaze naar een soort van heftige noise/psychedelische shoegaze overdosis waar je u tegen zegt. Het zijn de losse nummers waarmee dit album hoge punten scoort. Nummers als “Valley Of Death”, “Slip Beneath” en “Zombies Like Lovers” zijn ijzersterkte psychedelische, shoegaze rock nummers. Aan de andere kant staan er ook matige nummers op die je helaas uit de echte shoegaze sleur zullen halen.
Cijfer (6.8/10)
