Vloeibare passie
The Experimental Tropic Blues Band is een trio uit België. Liquid Love is de derde plaat van het Belgische trio. De muziek is een soort garage rock overdosis met invloeden van bands en artiesten als The Cramps. Elvis, Link Wray en The Gories; ergens in de verte doet het mij ook denken aan Eagles Of Death Metal. Het is luid, hard, snel met mate en het kan soms behoorlijk ongeschoren uit de hoek komen. The Experimental Tropic Blues Band is niet zomaar in 1 hokje te stoppen en dat is wat het interessant luistermateriaal maakt.
Go Go Go
Liquid Love is een vrij gestoord album als ik het zo mag zeggen. De opener 'The Best Burger' valt als een baksteen op de grond. Het maakt kabaal, het is luid en het is punk. Het noise punk intro doet mij denken aan het oude bandje van John Dwyer (Coachwhips) en het is feest! - Headbangen, springen en je gedragen als een totale idioot. Daarna gaat de feest knop heel gauw uit – de nummers die daarop volgen zijn veel rustiger en gaan van country naar funk. Het is geen exacte wetenschap op dit album en de rode draad zit behoorlijk in de knoop. Dit maakt de samenhang op dit album echt nihil en dat vind ik jammer. Om de term 'Experimental' in de bandnaam te verantwoorden wordt er natuurlijk ook geëxperimenteerd op dit album. Met 'Nothing Left To Prove' (Pt 1 en Pt 2) en 'Do It To Me' weten ze dit te doen. 'Do It To Me' heeft een soort tremelo effect op de vocalen en een lekkere rockabilly sound. Dit soort nummers kan ik waarderen op dit album.
Hmmm, bah
Het is als parels tussen de stront op dit album. Er staan een aantal nummers op dit album die gewoon zo matig in elkaar geknutseld zijn en het is echt zoeken naar die paar leuke riedels. Nummers als 'Can't Change' en 'Break Up' zijn gewoon zo voor de hand liggend en oninteressant dat het mij gewoon niks doet. Het zijn van die nummers die in de jaren 60 en 70 al op betere manieren uitgemolken zijn door andere artiesten en bands. Ook zijn de vocalen zwaar onder de maat en is dit een van de weinige albums waar ik er aan ben gaan ergeren. Het is zo'n rauwe rockabilly stem maar dan alsof mijn vader het zou zingen terwijl hij onder de douche staat. Dit album moet het puur hebben van de instrumenten en doen hun invloeden als Elvis en Link Wray vocaal gezien geen eer aan.
Leuk is anders
Het feit dat ik op een album het kaf van het koren moet scheiden is al erg spijtig. Er staan nl. maar een aantal nummers op Liquid Love die wel 'oké' zijn. Instrumentaal gezien zou het feestje er wel komen maar vocaal gezien zal datzelfde feestje voor mij helemaal niks worden. Liquid Love is een afknapper en veel nummers doen mij totaal niks; het zal mij hoogstens aan het springen krijgen. Liquid Love van The Experimental Tropic Blues Band is leuk voor feestjes waar het halve publiek dronken is maar meer ook niet.
Cijfer (3.5/10)
