Zeventig
Heerlijk, heftige, 70's klinkende, psychedelische blues! - daar hebben mijn oren altijd wel zin in! Laat Radio Moscow nou net een nieuw album hebben uitgebracht. Radio Moscow: Een trio uit Iowa, Amerika met hun derde album “The Great Escape Of Leslie Magnafuzz”. Na hun vorige, door Dan Auerbach (The Black Keys) geproduceerde, self-titled debuut album en hun vervolg “Brain Cycles” is dit dus hun nieuwe album. In essentie lijkt de muziek op andere modernere blues bands zoals The Black Keys, Soledad Brothers en Buffalo Killers. Toch mengt Radio Moscow het aan met psychedelische effecten zoals Ram Jam en anderen dat vroeger ook deden. Ik durf zelfs een lichte vergelijking te maken met Led Zeppelin.
Psychedelische baarden muziek
De album cover moet al boekdelen spreken. De drukke kleuren, het lettertype van de bandnaam plus albumtitel – alles schreeuwt 70's. “The Great Escape Of Leslie Magnafuzz” is ook echt zo'n album. De style van spelen, de premature psychedelische effecten en de Jimi Hendrix-style solo's van gitarist Parker Griggs wijzen allemaal naar dit tijdperk. Het album opent ontzettend sterk met “Little Eyes”. Het ontzettende strakke intro, de versnelling in de tweede helft van het nummer en de ouderwetse orgels maken dit echt een heel strak nummer. Wat een genot om naar te luisteren! In hetzelfde strakke blues jasje gaat dit album door - en hoe! Naast de trein van ontzettend strakke blues nummers – met onder andere “No Time” die in het quintetje voorbij flitste van twee weken terug – komt hier en daar ook een experimentje boven water drijven. Bijvoorbeeld “Densaflorativa” - hier schudt Parker Griggs even één lang solo van twee en een halve minuut uit zijn mouw. Technisch steekt dit album echt heel goed in elkaar en wordt je als luisteraar uitgedaagd. Mede dankzij de plostselinge tempowisselingen en de complexe gitaar- en drum solo's.
Top... of?
Toch schiet Radio Moscow qua solo's af en toe een beetje uit de bocht. Het is bij sommige nummers af en toe net iets te veel van het goede. Het is alsof iemand heel lang schreeuwt om aandacht – op een gegeven moment luister je niet meer. Dit vind ik ontzettend jammer en het had wel wat minder 'over de top' gemogen. Ook is de onderlinge diversiteit tussen de nummers wat minimaal. Voor een band als Radio Moscow is het ook heel lastig om compleet om te slaan en ineens een simpel, toegankelijk pop nummer te maken. Ze doen waar ze technisch toe in staat zijn en baseren daarop hun hele album en dit is natuurlijk helemaal geen slecht uitgangspunt.
Ja!
Als dit album in de 70's zou zijn uitgebracht, was er zeker een enkel nummer in de hedendaagse top 2000 blijven hangen. Je vader zou dan nu met lichte trots over dit album vertellen en hoe vernieuwend dit was voor die tijd. Hedendaags ben je natuurlijk ook onder de indruk van dit blues rock trio en is “The Great Escape Of Leslie Magnafuzz” een rete strak album. De solo's zijn af en toe wel iets te veel van het goede en hierdoor verlies je een beetje de draad. Desalniettemin is dit rock voor echte mannen. Voor mensen die The Black Keys tof vinden, voor mensen die Ram Jam zwaar oké vinden, voor mensen die Buffalo Killers kennen en waarderen, ik presenteer jullie met trots: Radio Moscow met “The Great Escape Of Leslie Magnafuzz”.
Cijfer (8.3/10)
