L'Introduction
Tearjerker is een indie/shoegaze band uit Toronto, US. De onbekendheid van een band heeft meestal op één of andere manier altijd een relatie met de opnamekwaliteit. En Tearjerker is best wel onbekend. Een slechte onamekwaliteit hoeft niet per sé iets slechts te zijn. Zo gauw de essentie van het album niet verdwijnt heeft het iets ouds, iets vertrouwds. Strangers is het debuutalbum van deze shoegaze band en we gaan hem even ouderwets onder de loep nemen.
Huh?
Strangers van Tearjerker luisterd vrij ongemakkelijk. De toon van de nummers zijn triest maar warm. De relaxte toon van de instrumenten en ‘de niet zo vrolijke’ lyrics maken het een erg vreemde ervaring. Aan de ene kant luistert het heel ontspannen en wordt je ondergedompeld door de instrumenten. Aan de andere kant zijn de lyrics heel jammerlijk en een beetje zielig.
‘And I drift away, I don't say goodbye.’
Voor de vrolijkheid is dit geen echte aanrader; het blijft shoegaze. De algemene ‘feel’ is een beetje ‘down’. De gereverbde vocals, de langzame drums en de gevoelig pianoriedels tussendoor creëren een wazige ‘shoegaze’ sound. Gepaard met de ouderwetse opnamekwaliteit, krijg je dan een èchte tranentrekker? Het algehele album is inderdaad niet het meest positieve album wat ik ooit op men bord heb gehad. Het is mistig, herfstig en het luistert nogal langzaam weg. Je kan bijna de triestheid van de band voelen. Figuurlijk gezien matched de muziek met de bandnaam en de metafoor is logisch. De donkere lyrics gemengd met de relaxte, lo-fi opgenomen instrumenten maken Strangers een ongemakkelijke combinatie.
BC / LFM
Cijfer (6,5/10)
