Heeft toch geen intro meer nodig?
The Horrors’ derde album ‘Skying’ is uit en na een paar luisterbeurten ga ik er maar eens kritisch naar kijken. Voor wie The Horrors, van het begin af aan, al volgt weet dat hun geluid sinds ‘Strange House’ erg is veranderd. ‘Strange House’ heeft echt een garage/ruige rock & roll feel. De opvolger ‘Primary Colours’ had dit bij sommige nummers en het was wat kalmer. En bij het nieuwste album ‘Skying’ zijn de ruige jongens van The Horrors opgegroeid tot een echte post-punk, psychedelic rock band.
Evolutie!
Het is mooi om te zien hoe het geluid van The Horrors is geëvolueerd in het geluid dat ze vandaag hebben. Toch moet het nieuwe geluid een beetje wennen. Er zijn wel bepaalde overeenkomsten met ‘Primary Colours’ maar toch is ‘Skying’ een heel ander album. De nummers zijn wat rustiger en wat meer atmosferisch. De gitaren hebben, nóg meer effecten dan in ‘Primary Colours’ en de vocals zijn minder schreeuwerig. Als je van The Horrors hebt gehoord als een ‘ruige’ garage rock band, dan kom je met ‘Skying’ van een koude kermis thuis (wel een goede, koude kermis). Nummers als 'Dive In' en 'Oceans Burning' slaan zeker een nieuwe weg in voor The Horrors en doen meer denken aan Cat's Eyes (side-project van de zanger van The Horrors).
Conclusie:
Al deze vergelijkingen mogen er niet om liegen, ‘Skying’ is een goed album en zeker een stap vooruit voor The Horrors. Ookal evenaart ‘Skying’ niet zijn voorganger ‘Primary Colours’, toch is het een goed album. Heel goed gedaan en check zeker ‘Skying’ van The Horrors.
FB | TW | LFM | DIS
Cijfer (7.5/10)
