Iets anders.
Om toch even de diversiteit van dit blog een krikje omhoog te doen. Gaan we nu een heel ander genre plaat bespreken. Is het polka, zijn het slechte paling platen? Nee, Deathcore van de bovenste plank! Vroeger toen de mist zo dik was, dat je je fiets er tegen aan kon zetten, luisterde ik naar alles wat brulde en zo hard mogelijk speelde. In dit geval ook Despised Icon. Nu op Kofferbaque, het uit 2007-afkomstige, Despised Icon’s, ‘The Ills Of Modern Man’.
L'Introduction
Despised Icon was een band uit Montreal, Canada. Ze hebben in totaal 6 CD’s uitgebracht waarvan ‘The Ills Of Modern Man’ makkelijk de nummer 1 plaats bekleedt. Despised Icon’s muziek is hard, ruig en de moshpits zijn er spontaan bij een live show van de heren (spreekt uit ervaring). De drums gaan sneller dan snel en de snelle gitaren maken het een achtbaanrit. Met brullende vocals en harde, doordachte, licht-deprimerende lyrics is ‘The Ills Of Modern Man’ een deathcore plaat zoals het hoort.
Heel hard
‘The Ills Of Modern Man’ is, zoals al gezegd, hard, hard en hard. De snelle openingsnummers en de goede combinatie van de klassieke ‘breakdowns’ maken dit een erg goed album in zijn genre. De instrumentals geven deze CD een leuke luisterbeurt; de harde kick-drums, de ontiegelijk hoge snelheid van de drums, de snelheid van de gitaren (wat gaat het allemaal snel). Gelukkig weten ze bij ‘The Ills Of Modern Man’ wel een goeie balans in de hardheid en snelheid te vinden. Het zijn niet alleen maar ‘ik-moet-zo-hard-en-snel-mogelijk-spelen’-nummers. Er zit een soort afgewogen keuze in, in de volgorde van de nummers. De snellere, vlotte deathcore platen als ‘In The Arms Of Perdition’ en ‘The Ills Of Modern Man’ afgewogen met, door brutal death metal klinkende nummers als ‘Quarantine’ en ‘Nameless’.
Ja, nee
Het enigste struikelblok bij deathcore albums zijn altijd de lyrics. Zo ook bij deze CD. De half-verstaanbare, brullende lyrics moet je uit het CD boekje lezen en daar wordt je meestal niet zo blij van. De lyrics van zo’n CD doen het hem voor mij ook niet. Gelukkig versta je de helft niet; echt meezingen wordt het toch niet met het brute gebrul van Despised Icon. De lyrics zijn hard, naar en bij sommige nummers wel een tikje deprimerend.
GO GO GO!
The Ills Of Modern Man’ is een ontzettend goed album in zijn genre. Als de koffie op is, gebruik je ‘The Ills Of Modern Man’. Het hyperactieve spel van de heren, zorgt wel voor de nodige energie. Toch blijven de lyrics altijd een soort stootblok, blij wordt je er niet van en het blijft een beetje dubbel. Zulke brute muziek, met hier en daar zulke trieste teksten. ‘The Ills Of Modern Man’ blijft hard en ik ben blij dat ik de mannen nog een keer live heb mogen zien. MOSHEN!!
Cijfer (7.5/10)
