Recensie:
Radical Face is een project van muzikant Ben Cooper. Ghost is zijn 2e album, maar pas de eerste die ook daadwerkelijk gereleased is. Bijzonder weetje over dit album is dat alle nummers geschreven zijn vanuit het perspectief van een huizen. De huizen vertellen over hun levensverhaal.
Het album begint met de intro Asleep On A Train. Een intro zoals een intro hoort te zijn, een aankondiging van het album, instrumentaal, zonder vocalen. Dan loopt de intro over naar nummer twee van het album, Welcome Home, Son. Dit nummer is vrij bekend, onder meer door de reclame van Nikon waarin het nummer gebruikt wordt. Maar deze bekendheid is meer dan terecht! Wat een prachtig nummer is dit. Het refrein, Welcome hoooohoooohoooomeeee, blijft je nog voor tijden bij en is een genot om naar te luisteren.
Het album gaat daarna verder met Let The River In. Ook dit is een prima nummer met een prachtige opbouw. Glory is ook een lekker nummer met opnieuw die prachtige opbouw van rustig naar steeds grootser en harder. Dit vinden we in vrijwel elk nummer van het album verder terug.
Wat opvalt is dat in veel nummers vrij alledaagse geluiden zoals het kraken van een huis, voetstappen, wind en regen gebruikt worden. Dit zijn geen willekeurige geluiden, maar echt gecomponeerde geluiden. Het voegt iets toe aan het nummer, het maakt de muziek mooier. En de muziek is mooi, een prachtig gecomponeerd album van een echte muzikant. Welcome Home, Son is toch wel met mooiste nummer, maar ook de rest is heerlijk weg te luisteren. Al met al een prima album.
Cijfer: (7.5/10)
