Waar ken ik dit van?
Al zoekend op het internet naar het volgende bandje, vind ik via LastFM de band: The Soft Moon. Volgens LastFM moet het verdacht veel op Suuns lijken. Meestal kloppen de suggesties van LastFM zelden maar haal je er toch iets leuks uit. Zo ook met The Soft Moon. The Soft Moon is een post-punk, shoegaze-achtige band. Donker getinte nummers met fluisterachtige lyrics. (Hier en daar lijkt het ook wel op A Place To Bury Strangers). The Soft Moon heeft 2 singles uitgebracht en 1 full-length album. Hier dus, de zelf getitelde full length, The Soft Moon.
Recensie:
The Soft Moon opent goed met 'Breathe In The Fire', de toon is gezet en de verwachtingen zijn er voor de rest van het album. Het nummer klinkt simpel om te spelen maar weet door de vele effecten en duistere tonen tussendoor, toch een interessant nummer te maken. Het simplistische houdt aan en horen we ook terug in 'Out Of Time' en 'Parallels'. De lyrics zijn door het lage volume en de fluisterachtige lyrics, haast niet te verstaan. Dit past uitermate goed thuis in de stijl van de muziek en maakt de muziek ontzettend duister (Suuns?). Na het up-tempo klinkende 'Out Of Time' komt er een serieuzer, langzamer nummer, 'When It's Over'. De 'A Place To Bury Strangers'-feel zit er hierdoor goed in.
Video voor 'Parallels'
Zo gaat dit door met 'Dead Love', 'Parallels' en 'We Are We'. Dit wil niet zeggen dat 'The Soft Moon' geen eigen stijl heeft. Integendeel, maar door de bass en het tempo mag het er soms wel verdacht veel op lijken. The Soft Moon gaat door met de duistere nummers en heeft van het zelf-getitelde album een donker mengseltje gemaakt. De 3 laatste nummers sluiten het album bijna perfect af en zorgen voor een goeie slagroom op de taart! Lekker.
Cijfer (8.5/10)
