2× VRIJ!

Gister was het bevrijdingsdag en dan stikt het natuurlijk van de bevrijdingsfestivallen! Ik begon mijn weg in de middag, naar Bevrijdingspop in Haarlem.

[BEVRIJDINGSPOP]
Op Bevrijdingspop is het prachtig weer en het eerste wat ik tegen het lijf loop:

Dazzled Kid

Dazzled Kid is het solo-project van de zanger van Voicst. De live-show was qua muziek erg divers. Het ene moment sta je te springen en het andere moment kun je wegzwijmelen op rustige gitaar riedeltjes. Doordat Dazzled Kid (volgens hem) een beetje laat was gingen ze snel door de show heen. De haast zorgde voor een soort aanéénschakeling aan nummers met weinig pauzes ertussendoor. 
Cijfer (6.5/10)

Als ik éénmaal wegloop van de main stage, hoor ik Speelman en Speelman nog een fijn piano deuntje spelen. Op mijn weg naar de Jupiler Stage waren deze mannen al bezig met spelen:

Thee Attacks

Thee Attacks is een Deense band. Ze spelen funzige, ranzige rock & roll. Dit wisten ze in ieder geval goed over te brengen op te publiek. De zwarte outfits met skinny jeans en de geweldige snor van de bassist maken het leuk om naar te kijken. Het kleine publiekje ging goed los! Erg leuk.
Cijfer (7.5/10)

Moss

Het Hollandsche Moss mocht het Jupiler podium betreden. Er kwam steeds meer publiek bij en het zonnetje scheen lekker in men rug. Moss speelt rustige indie rock/pop liedjes die ideaal bij het weer paste; liedjes die makkelijk in het gehoor liggen. Moss speelde erg goed live en zorgde voor een goeie sfeer in het publiek. 
Cijfer (8/10)

Terwijl ik eten probeer te halen zie ik massa's publiek komen om naar Ben Saunders te mogen kijken. Van een afstandje was dat ook goed te zien. Meneer zingt alleen maar covers en weinig eigen materiaal dus besloot ik maar om even over het terrein te struinen. In één tentje hoor ik Netsky met Iron Heart en ben alleen even naar binnen gestapt om er even naar te mogen luisteren. Al verder struinend over het terrein speelt er op een heel klein podiumpje Mexicaanse muziek. Alsof ze aan me gedacht hebben.

Terwijl ik en een goeie bekende elkaar na rooksignalen en postduiven elkaar eindelijk weer terugvinden, besluiten we om met onze backstage-privileges maar eens backstage te gaan zitten. Hier hoorde we nog even hoe deze meneer speelde:

Waylon
Waylon kennen we allemaal. Knappe kerel met een piano. Terwijl de AH-supermarkt muziek gespeeld wordt, zit ik te kauwen op een broodje frikandel. Al zittend luister ik meneer Waylon af. Het klinkt leuk maar merk dat deze muziek niet echt voor mij gemaakt is. Het is te veel gericht op het grote publiek. Toch klinkt het leuk en heeft het publiek het wel naar zijn zin.
Cijfer (7/10)



[LANDJE VAN POP]
Door onvoorziene omstandigheden ga ik vervroegd naar huis. Ik had Kate Nash nog graag willen zien maar je kan niet alles in je leven.
Eenmaal in de trein beland, meld ik dat ik Enkhuizen nog even onveilig ga maken. In Enkhuizen is ieder jaar het Landje van Pop. Rond een uurtje of 9 in de avond kom ik aan bij het Landje van Pop en merk ik dat het goed druk is. De band die ik dan als eerste hoor spelen is:

Kensington

Kensington speelt rock voor de rockers. Ongegeneerde muziek waarbij gerockt moet worden. Helaas weten de meeste West-Friezen alleen maar de bar te vinden en zal het wel aan het tijdstip liggen. Het publiek was wat moe. Ik was daarintegen na zo'n lange treinrit en een AA'tje weer helemaal te been! Kensington was leuk en zorgde ervoor dat ik even los mocht komen.
Cijfer (7/10)

Hierna mocht het podium ruimen voor een draaitafel. Want meer heeft Kraantje Pappie niet nodig.

Kraantje Pappie
Kraantje Pappie is een rapper die hip-hop, dubstep en zelfs wat hardcore gebruikt om het publiek los te laten gaan. En het publiek ging goed los! Blijkbaar stonden sommige mensen zo erg te springen dat ik onderweg iemand zen iPod op de grond vond. (Gelukkig geef ik zulke dingen aan het personeel; de goeie jongen die ik ben).
Kraantje Pappie zorgde voor een divers publiek. De dubstep liefhebbers en festival genieters stonden hand in hand met de echte hip-hop aanhang. Dit zorgde soms wel voor een gespannen sfeer voorin en potentiële vechtpartijtjes waren natuurlijk van de partij. Dit mocht alleen de pret niet drukken. Het publiek genoot en er werd gesprongen!
Cijfer (7.5/10)

Nadat Kraantje Pappie klaar was, veranderde het podium in drumstellen en Zuid-Afrikaanse taferelen. Het podium werd namelijk klaargemaakt voor Skip & Die. Skip & Die is de Zuid-Afrikaanse zangeres, Catarina Aimee Dahms samen met de toetsenist van C-Mon & Kypski, Jori Collignon.

Skip & Die
Skip & Die mochten het Landje van Pop afsluiten en zorgde voor een laatste dans moment.  De Zuid-Afrikaanse muziek zorgde ervoor dat de beentjes, nog een keer, van de vloer gingen! Drums en dikke bassen zorgen voor dans! Een geweldige afsluiter van de dag.
Cijfer (8/10)

Al met al was het een lekker drukke Bevrijdingsdag. Heb veel gezien en genoten van het prachtige weer. Ookal was ik stront verkouden. Volgend jaar weer? JA!